schade

VR 2026/173 Aansprakelijkheid en eigen schuld bij aanvaring met sluisdeuren.

Jurisprudentie
Op 6 februari 2023 voer het schip de Seceda tegen de binnendeuren van de schutsluis van de gemeente Waalwijk. De aanvaring beschadigde de sluisdeuren. De gemeente stelde de eigenaar van de Seceda aansprakelijk voor de schade op grond van schadevaring. Volgens de gemeente had de schipper schuld aan de aanvaring, omdat hij ondanks een rood invaarsein de sluis was binnengevaren en niet de voorzorgsmaatregelen had genomen die goed zeemanschap vereiste. De schipper betwistte zijn aansprakelijkheid. Hij verklaarde dat de – bij de gemeente in dienst zijnde – sluiswachter hem telefonisch had toegezegd

VR 2026/123 Schadeafwikkeling. Meerdere vaststellingsovereenkomsten. Onnodige procedure.

Jurisprudentie

In 2011 raakte verzoeker X als bijrijder gewond bij een verkeersongeval met een auto die verzekerd was bij InShared. In 2012 erkende InShared aansprakelijkheid. Er volgden daarna jaren van onderhandelingen over de letselschade, waarbij voorschotten werden betaald. In 2017 deed InShared een voorstel tot finale regeling via een vaststellingsovereenkomst (hierna: VSO 2017) met een totale schadevergoeding van € 393.000,-. Deze overeenkomst was al door InShared ondertekend, maar werd door X na advies van een nieuwe advocaat niet geaccepteerd. Daarna werd de schadeafwikkeling voortgezet, inclusief

VR 2026/77 Afbranden woonwagens door vuurwerk. Aansprakelijkheid ouders van betrokken kinderen.

Jurisprudentie

In 2022 heeft er brand gewoed op een woonwagenkamp, waarbij meerdere woonwagens ernstig zijn beschadigd. Uit onderzoek van het Openbaar Ministerie bleek dat de vermoedelijke veroorzakers A en B niet strafrechtelijk aansprakelijk zijn, omdat zij jonger dan 12 jaar waren toen het incident plaatsvond. Ook is gekeken naar de betrokkenheid van de minderjarige C. Hij had het gooien van zwaar vuurwerk in de woonwagen gefilmd, maar het was niet vastgesteld dat hij een strafbaar feit had gepleegd. In deze procedure vordert X, de eigenaar van de naastgelegen woonwagen, een verklaring voor recht dat A

VR 2025/48 Wolven(jacht?) terug van weggeweest

Artikel
Na ruim anderhalve eeuw is de wolf (Canis lupus) terug van weggeweest. Nadat dit roofdier in de 19e eeuw definitief werd verjaagd van het Nederlandse grondgebied – en grote delen van de rest van Europa – zijn er inmiddels weer elf roedels gevestigd in ons land. Ook in de rest van Europa nemen de wolvenpopulaties toe. Deze ontwikkeling is mede toe te schrijven aan het succes van het (inter)nationale en Unierechtelijke natuurbeschermingsrecht. Eén van de voornaamste doelen van deze juridische kaders is het behoud van de biodiversiteit, waar de terugkeer van de wolf aantoonbaar aan kan bijdragen. Het delen van grondgebied met wolven blijkt evenwel niet alleen maar een succesverhaal te zijn.

VR 2025/45 Deelgeschil. Personenschade. Voordeelstoerekening. Arbeidsongeschiktheidsverzekering.

Jurisprudentie

In 2015 boekte X een rondreis door Mexico bij Djoser B.V. Tijdens de reis vond een ongeval plaats waarbij de bus waarin X zat tegen een geparkeerde vrachtwagen botste. Hierdoor liep X meerdere verwondingen op. Amlin, de verzekeraar van Djoser B.V., erkende aansprakelijkheid voor de schade die X hierdoor leed. Op het moment van het ongeval werkte X in het VieCuri Ziekenhuis en raakte zij door het ongeval arbeidsongeschikt. X had sinds 1 juni 2009 een arbeidsongeschiktheidsverzekering (AOV) bij Movir, waarop zij na het ongeval een beroep deed. Movir keerde uit op basis van een

VR 2024/106 Verkeersongeval met letselschade. Dwarslaesie. Nederlands recht.

Jurisprudentie

In 2014 is eiser in zijn woonplaats op zijn motor aangereden door een auto. Hierbij liep hij ernstig rugletsel op en raakte hij verlamd vanaf de tepellijn. De gevolgen van het ongeval zijn blijvend en hebben grote impact op financieel, sociaal en emotioneel gebied voor eiser. Door het ongeval heeft hij omvangrijke schade geleden. De auto was verzekerd bij KBC, waarbij sprake is van een ongelimiteerde verzekerde som. Achmea heeft namens KBC aansprakelijkheid erkend. KBC heeft in de loop der jaren diverse voorschotbetalingen verricht, waarvan tot aan de mondelinge behandeling een totaalbedrag

VR 2024/54 Het onderscheid tussen bedrijfsfouten in de rechtspraak en onrechtmatige rechtspraak

Artikel
VR 2924-5_illu
In november 2023 verdedigde ik mijn proefschrift over de historische ontwikkeling van aansprakelijkheid voor onrechtmatige rechtspraak. Dit artikel gaat in op een aspect van aansprakelijkheid voor rechtspraak dat in het proefschrift kort aan de orde is gekomen: het onderscheid tussen schade die rechters kunnen veroorzaken door bedrijfsfouten en schade die het gevolg is van een rechterlijke uitspraak. Rechtspraak valt in beginsel buiten de sfeer van aansprakelijkheid. Specifieke, strenge criteria gelden om vast te stellen of rechtspraak onrechtmatig is. Deze komen erop neer dat een daad van rechtspraak niet snel onrechtmatig geacht wordt.

VR 2024/21 Bootongeval. Personenschade. Verjaringstermijn vordering.

Jurisprudentie

Op 2 augustus 2014 vond een aanvaring plaats op de Vinkeveense Plassen tussen een speedboot bestuurd door de stuurman en een sloep met het slachtoffer en vrienden. Twee vrienden van het slachtoffer zijn hierbij overleden. De stuurman is veroordeeld voor dood door schuld, veroorzaken van gevaar met een vaartuig en het niet verlenen van hulp als schipper. Het slachtoffer voegde zich in de strafzaak maar zijn verzoek om vergoeding van inkomensschade werd niet-ontvankelijk verklaard. Het slachtoffer startte een civiele zaak om de stuurman aansprakelijk te stellen en schadevergoeding te eisen. De

VR 2023/80 Nieuwe productaansprakelijkheidsregels en AI: goed voor innovatie en acceptatie?

Artikel
AI, de veelgebruikte afkorting voor “artificial intelligence”, in het Nederlands wel aangeduid als “kunstmatige intelligentie”, staat volop in de belangstelling. Hoewel AI niet eenvoudig te definiëren is, bevat AI-technologie, door een juridische bril beschouwd, een aantal interessante aspecten dat AI onderscheidt van andere technologieën. Eén van die eigenschappen is dat AI vaak over een vorm van “autonomie” beschikt. Autonomie is ook een lastig te omkaderen concept, maar kan door een jurist worden begrepen als besliscapaciteit van een systeem. Daarbij gaat het om beslissingen van een systeem (dus “kunstmatig”) die voorheen door mensen zouden worden genomen en die een gevolg kunnen hebben in het echt of in het recht. Denk bijvoorbeeld aan de beslissing van een volledig zelfrijdend voertuig om een ander voertuig in te halen waarbij een ander voertuig wordt aangereden. Of, in positievere zin, een pathologie-algoritme dat een bepaalde celstructuur aanmerkt als tumorweefsel dat door het menselijke oog niet als zodanig zou worden geïdentificeerd. Autonomie is geen tweeledig concept en komt in vele gradaties voor: hoe groter de systemische besliscapaciteit, des te groter de mate van autonomie van het systeem. Autonomie veronderstelt een bepaalde mate van “intelligentie”. Intelligentie kan worden gezien als het vermogen om gedrag aan te passen aan veranderende omstandigheden. Daarvoor zijn eigenschappen nodig als leren (i.e. “machine learning”), redeneren, het oplossen van problemen, het waarnemen van de omgeving en het begrip van taal. Technologie met bepaalde mate van AI is sterk in opkomst. Denk bijvoorbeeld aan chirurgische robots, medische diagnostiek, of aan “generatieve AI” die teksten genereert zoals het intussen vermaarde ChatGPT.

VR 2023/79 Voorstel nieuwe richtlijn productaansprakelijkheid

Artikel
VR2023-7-8_illu1
Op 28 september 2022 publiceerde de Europese Commissie een voorstel voor een nieuwe richtlijn productaansprakelijkheid. Met het voorstel wordt beoogd om de bestaande, uit 1985 daterende, regeling weer ‘bij de tijd’ te brengen. Hoewel de Commissie vooropstelt dat de richtlijn over het geheel genomen nog effectief en relevant is, stelt zij vast dat deze ook een aantal tekortkomingen vertoont. Zo laten de definities en concepten uit de bijna 40 jaar oude richtlijn zich niet eenvoudig toepassen op producten uit de moderne digitale en circulaire (meer op hergebruik gerichte) economie, stelt de bewijslast ten aanzien van de gebrekkigheid en het causaal verband in relatie tot bepaalde producten zoals geneesmiddelen, ‘smart products’ of AI slachtoffers voor (te grote) uitdagingen en vormen bepaalde regels in de bestaande richtlijn een onwenselijke belemmering voor het indienen van een schadeclaim (denk bijvoorbeeld aan de regel dat zaakschade onder de € 500,- op basis van de richtlijn niet wordt vergoed). Het voorstel behelst een volledige en ingrijpende herziening van de bestaande richtlijn. Het is er in belangrijke mate op gericht dat de aansprakelijkheidsregels beter zijn toegerust op de aard en de risico’s van producten in het digitale tijdperk. Maar het voorstel beperkt zich daar niet toe. Het beoogt ook veilig te stellen dat er altijd een partij in de EU is die aansprakelijk kan worden gesteld voor producten met gebreken, ook wanneer deze door consumenten rechtstreeks zijn gekocht van fabrikanten buiten de EU (iets wat in toenemende mate gebeurt). Daarnaast bedoelt het voorstel de bewijslast in complexe zaken te verlichten. Ook wordt er gestreefd naar meer rechtszekerheid door de richtlijn productaansprakelijkheid beter af te stemmen op het nieuwe wetgevingskader voor het verhandelen van producten en de regels inzake productveiligheid, en door deze aan te passen aan de op de richtlijn betrekking hebbende jurisprudentie van het Europese Hof van Justitie.