VR 2026/097 De onveranderlijke rol van de bestuurder: summa divisio en justice in adversity in de WAM-richtlijn
In het arrest van het Europees Hof van Justitie (hierna: HvJ EU) van 12 februari 2026 staat (naar aanleiding van een prejudiciële verwijzing door de Hoge Raad1)) de vraag centraal of artikel 12 lid 1 van de Europese WAM-richtlijn2) zo moet worden uitgelegd dat de verplichte verzekering aansprakelijkheid moet dekken voor de schade van de (aanvankelijke) bestuurder wiens voertuig door een ingreep van een inzittende een ongeval veroorzaakt.3) In artikel 12 lid 1 van de Europese WAM-richtlijn is neergelegd dat de verplichte motorrijtuigenverzekering de aansprakelijkheid voor lichamelijk letsel van de inzittenden van een voertuig, met uitzondering van de bestuurder, ten gevolge van de deelneming van dat voertuig aan het verkeer dient te dekken. Het Hof kiest voor een strikt onderscheid tussen inzittenden en bestuurders, en oordeelt dat het ingrijpen van een inzittende in de besturing van een voertuig waardoor zich een ongeval voordoet, niet tot gevolg kan hebben dat de bestuurder van dat voertuig zijn hoedanigheid van bestuurder verliest.4) De schade van de bestuurder valt in dit geval dan ook niet onder de verplichte dekking onder de WAM. De uitspraak biedt nationale rechters handvatten het begrip ‘bestuurder’ autonoom uit te leggen om zodoende de doelstelling van de Europese WAM-richtlijn, te weten het bieden van bescherming aan slachtoffers van verkeersongevallen, optimaal te kunnen waarborgen.