Verkeersrecht

Op 10 december 2025 brachten Bas de Wilde en Oberon Nauta m.m.v. Herman Bröring (de rapporteurs) het eindrapport Evaluatie Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften uit (het rapport). De Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften (Wahv) was in de afgelopen 35 jaar nooit integraal geëvalueerd, terwijl maatschappelijke, juridische en technologische veranderingen daartoe wel aanleiding gaven. Het Wetenschappelijk Onderzoek- en Datacentrum (WODC) heeft daarom de onderzoeksbureaus DSP-groep en De Strafzaak opdracht gegeven om de wet integraal te evalueren. Het rapport bevat diverse beschrijvingen, analyses en 46 aanbevelingen tot verbetering van de Wahv. De regering heeft aan de Tweede Kamer laten weten na de zomer op het rapport te zullen reageren.1) Op verzoek van de redactie van dit tijdschrift bespreken wij het rapport. Het is een omvangrijk rapport, zodat we ons beperken tot een aantal van deze beschrijvingen, analyses en voorstellen, waarbij natuurlijk de hoogte van de boetetarieven en de wettelijke verhogingen in het oog springen. Ook leggen we de vinger op enige tekortkomingen in het rapport. We starten hierna eerst, net als het rapport, met een korte beschrijving van de achtergrond van en het systeem van de Wahv.

Aanleiding voor dit artikel is een beschikking begin dit jaar van de Rechtbank Rotterdam.1) De rechtbank doet daarin een opvallende uitspraak over de vergoeding van de kosten rechtsbijstand in de verzoekschriftprocedure voor een voorlopig deskundigenbericht.2) Die advocaatkosten komen volgens de rechtbank op basis van artikel 6:96 BW voor vergoeding in aanmerking. Die kosten moeten dus worden vergoed als zijnde buitengerechtelijke kosten rechtsbijstand (BGK). In dit artikel zal ik deze uitspraak bespreken en in een breder kader plaatsen. Tot slot zal ik ingaan op de wenselijkheid van de vergoeding van BGK in deze voorlopige bewijsverrichtingenprocedure.