Zoeken

123 resultaten gevonden

  1. VR 2026/01 ‘Klimhal’ en ‘obstakelrun’, wie draagt het risico?

    Artikel
    In augustus 2025 wezen het Hof Den Haag1) en het Hof Amsterdam2) arrest in twee zaken die ik in het onderstaande zal bespreken. In de eerste zaak viel een deelnemer van circa twaalf meter hoogte bij een basiscursus sportklimmen met ernstig letsel tot gevolg. Zij stelde de klimhal aansprakelijk. In de andere zaak organiseerde een evenementenbedrijf een evenement waarbij deelnemers obstakels in het water moesten overbruggen. Een van de deelnemers liep een dwarslaesie op toen hij van een obstakel wilde springen en uitgleed. Ook hij stelde het achterliggende bedrijf aansprakelijk. Beide zaken hebben – hoewel op het eerste oog verschillend - raakvlakken om welke reden de zaken zich lenen voor een gezamenlijke bespreking. In beide zaken werd een risicovolle sport/activiteit beoefend, liep het niet goed af voor de deelnemer, wees de rechtbank in eerste aanleg aansprakelijkheid af en oordeelde het hof in hoger beroep anders. In het onderstaande besteed ik eerst aandacht aan het juridisch beoordelingskader. Daarna bespreek ik beide zaken met tot slot mijn (kritische) mening over de wending van beide zaken in hoger beroep.

  2. VR 2026/02 Nieuwe richtlijn over het Europese rijbewijs

    Column
    Nieuwe richtlijn over het Europese rijbewijs In de loop van oktober van het vorige jaar viel het oog op een bericht op de website van de NOS. De kop luidde ´EU komt met nieuwe rijbewijsregels, ook digitaal rijbewijs mogelijk´. 1) Het bericht maakte melding van enkele nieuwigheden. Rijbewijzen zouden mogelijk vijftien jaar geldig worden. Ook komt er een rijbewijs in digitale vorm. Verder zouden de eisen voor het theorie-examen worden uitgebreid met kennis van verkeersrisico´s en zouden nieuwe rijbewijzen alleen maar worden afgegeven na een medische keuring. Deze medische keuring zou ook worden

  3. VR 2026/03 Salduz. Recht op rechtsbijstand is ook van toepassing in Wahv-zaken.

    Jurisprudentie
    Aan de betrokkene is een administratieve sanctie opgelegd vanwege het vasthouden van de mobiele telefoon. Bij de staandehouding verklaarde zij dat de telefoon wel vasthield, maar er niet actief op bezig was. De gemachtigde van de betrokkene voert aan dat deze verklaring niet gebruikt kan worden, omdat zij bij de staandehouding niet is gewezen op het recht op rechtsbijstand. Het hof oordeelt dat het recht op rechtsbijstand zo fundamenteel is dat dit ook in Wahv-zaken onverkort geldt en niet onder de 'Jussila-versoepeling' valt. Als een betrokkene in een Wahv-zaak een verklaring heeft afgelegd

  4. VR 2026/04 EMG na bezwaar herroepen en in later besluit omgezet naar rijvaardigheidsonderzoek. Geen strijd met verbod reformatio in peius, wel met art. 7:11 lid 2 Awb.

    Jurisprudentie

    Het CBR heeft aan eiseres een EMG opgelegd, nadat de politie had gemeld dat zij langdurig onnodig links reed, slingerde en niet direct reageerde op een stopteken. Eiseres maakte bezwaar en het CBR verklaart het beroep gegrond. Het CBR kondigde aan dat een nieuw besluit zou volgen. In dat nieuwe besluit kreeg eiseres een rijvaardigheidsonderzoek opgelegd. Ook tegen dit besluit maakte zij bezwaar, maar dit bezwaar werd ongegrond verklaard. Vervolgens ging zij in beroep. Eiseres stelt dat het CBR het verbod op reformatio in peius had geschonden. Door bezwaar te maken zou zij in een slechtere

  5. VR 2026/05 Verklaring over nuttigen alcohol ná ongeval en getuigenverklaring hierover ongeloofwaardig.

    Jurisprudentie

    Verdachte raakt betrokken bij een eenzijdig verkeersongeval. Na het ongeval wordt hij door zijn moeder naar huis gereden. Naar aanleiding van een melding van de moeder van verdachte zijn verbalisanten naar diens woning gegaan om hem te controleren en een blaas- en speekseltest af te nemen. Verdachte werkte hieraan mee en verklaarde dat hij slechts één biertje had gedronken. Op basis van de uitslag van de blaastest werd de verdachte meegenomen naar het politiebureau voor een ademanalyse, waaruit bleek dat zijn ademalcoholgehalte 585 microgram per liter uitgeademde lucht betrof. Zowel de

  6. VR 2026/06 Ongeval na wedstrijd met scooters op de weg. Roekeloosheid.

    Jurisprudentie

    Verdachte maakte deel uit van een groep bromfietsers en motorscooters die met elkaar aan het sprinten waren om te kijken wie er het snelst aan het eind van de weg was. Hierbij haalde verdachte gevaarlijk in op onoverzichtelijke plaatsen en hield onvoldoende rechts. Er volgde een frontale aanrijding met een bestuurder die uit de tegenovergestelde richting kwam, waarna verdachte daarna de plaats van het ongeval verliet. Bovendien reed verdachte onverzekerd. De verdediging betwist het door de rechtbank bewezenverklaarde roekeloosheid. Het hof stelt als eerste vast dat hier sprake is van een

  7. VR 2026/07 Dwarslaesie opgelopen bij deelname aan hindernisbaan. Onrechtmatige gevaarzetting.

    Jurisprudentie
    In 2019 nam A (appellant) deel aan een door Titan georganiseerde evenement ‘Titan Swim’. Toen A van het obstakel ‘de piramid’ sprong, gleed hij uit en als gevolg daarvan liep hij een dwarslaesie op. In eerste aanleg heeft toetsing aan de kelderluikcriteria niet geleid tot de conclusie dat de organisator meer veiligheidsmaatregelen had moeten nemen. Het obstakel zelf was niet gevaarlijk en het gevaar van het springen van de bovenste trede van het obstakel was voor de deelnemer voldoende kenbaar. Het betrof de eigen beoordelingsverantwoordelijkheid van A. De rechtbank concludeerde dat de

  8. VR 2026/08 Ongeval bij cursus Toprope klimmen. Letselschade. Kelderluikcriteria.

    Jurisprudentie
    Van januari 2016 tot januari 2023 exploiteerde Klimmuur Haarlem een grote klimhal in Haarlem, waar ook cursussen Toprope klimmen werden gegeven. Bij Toprope klimmen klimt een persoon aan een touw, terwijl een ander beneden zekert met een tuber-apparaat. Appellante P had zich ingeschreven voor de Basiscursus Sportklimmen. De cursus bestond uit vier lessen en hiermee kon P het Certificaat K2 behalen om zelfstandig te klimmen. Tijdens de derde les viel P van ongeveer twaalf meter hoogte op de vloer. Hierdoor liep zij ernstige fracturen op aan haar voeten en benen. P moest maanden revalideren. P

  9. VR 2026/09 Snorfietser ten val door omgewaaid schrikhek. Gevaarzetting? Aansprakelijkheid gemeente.

    Jurisprudentie

    Op maandag 11 maart 2019 vonden op de Julianalaan in Delft vrijwel gelijktijdig twee ongevallen plaats doordat scooterrijders tegen een omgewaaid schrikhek reden. Eén slachtoffer overleed later, het andere slachtoffer (A) liep hoofdletsel op en verbleef enkele maanden in een revalidatiecentrum. Ten tijde van het ongeval was het donker en vochtig door neerslag. Door wegwerkzaamheden was de Julianalaan deels afgesloten voor motorvoertuigen, met waarschuwingsborden die omleidingen aangaven. Het schrikhek stond midden op de rijbaan, niet verzwaard, maar (snor)fietsers konden erlangs via de

  10. VR 2026/097 De onveranderlijke rol van de bestuurder: summa divisio en justice in adversity in de WAM-richtlijn

    Artikel
    In het arrest van het Europees Hof van Justitie (hierna: HvJ EU) van 12 februari 2026 staat (naar aanleiding van een prejudiciële verwijzing door de Hoge Raad1)) de vraag centraal of artikel 12 lid 1 van de Europese WAM-richtlijn2) zo moet worden uitgelegd dat de verplichte verzekering aansprakelijkheid moet dekken voor de schade van de (aanvankelijke) bestuurder wiens voertuig door een ingreep van een inzittende een ongeval veroorzaakt.3) In artikel 12 lid 1 van de Europese WAM-richtlijn is neergelegd dat de verplichte motorrijtuigenverzekering de aansprakelijkheid voor lichamelijk letsel van de inzittenden van een voertuig, met uitzondering van de bestuurder, ten gevolge van de deelneming van dat voertuig aan het verkeer dient te dekken. Het Hof kiest voor een strikt onderscheid tussen inzittenden en bestuurders, en oordeelt dat het ingrijpen van een inzittende in de besturing van een voertuig waardoor zich een ongeval voordoet, niet tot gevolg kan hebben dat de bestuurder van dat voertuig zijn hoedanigheid van bestuurder verliest.4) De schade van de bestuurder valt in dit geval dan ook niet onder de verplichte dekking onder de WAM. De uitspraak biedt nationale rechters handvatten het begrip ‘bestuurder’ autonoom uit te leggen om zodoende de doelstelling van de Europese WAM-richtlijn, te weten het bieden van bescherming aan slachtoffers van verkeersongevallen, optimaal te kunnen waarborgen.

  11. VR 2026/098 Over compensatie, corrigerende en distributieve rechtvaardigheid en de natuurlijke verbintenis

    Artikel
    Compensatieregelingen voor beroepsziekten worden op relatief grote schaal ad hoc in het leven geroepen door zowel de overheid als werkgevers (zonder erkenning van aansprakelijkheid).1) Het is de zoveelste ‘verschuiving’ in de geschiedenis van schadeverhaal bij beroepsziekten.2) Net als bij de andere verschuivingen, zijn ook deze regelingen bedoeld om rechtvaardigheid te bewerkstelligen voor benadeelden. En die rechtvaardigheid lijkt hard nodig. De rechtspositie van de benadeelde met een beroepsziekte staat al jaren onder druk. Over mogelijke oplossingen zijn ideeën te over,3) maar een structurele oplossing op systeemniveau blijft uit. Een van de oplossingen voor het schadeverhaal bij beroepsziekten lijkt te worden gevonden in compensatieregelingen voor beroepsziekten. In Nederland schieten deze regelingen de afgelopen jaren als ‘paddenstoelen’ uit de grond. Zij worden in het leven geroepen door de overheid of de (voormalig) werkgever. Het idee is dat benadeelden door middel van een vaste uitkering tegemoet worden gekomen in hun schade. Aansprakelijkheid wordt niet erkend. Het idee is dat benadeelden door middel van een uitkering (meestal rond de € 20.000,-) weliswaar geen volledige schadevergoeding krijgen, maar wel een uitkering krijgen die snel en zonder al te veel discussie wordt aangeboden. Hierdoor wordt een belastende procedure en een gang naar de rechter voorkomen, zo is het idee. Die gang naar de rechter staat – ook nadat een uitkering is ontvangen – nog wel open voor benadeelden. In deze bijdrage probeer ik compensatieregelingen voor beroepsziekten van duiding te voorzien. Met duiding bedoel ik dat ik meer uitleg en verklaring wil geven aan compensatieregelingen voor beroepsziekten. Dit doe ik zodat inzichtelijker wordt welke rol deze compensatieregelingen spelen in relatie tot het aansprakelijkheidsrecht. Deze vraag is belangrijk, omdat hier discussie over bestaat in de literatuur4) en een compensatieregeling uiteindelijk invloed kan hebben op een aansprakelijkheidsrechtelijke procedure.5) Allereerst bespreek ik de achtergrond van compensatieregelingen voor beroepsziekten in paragraaf 2. Daarna ga ik in paragraaf 3 in op de vraag waarom compensatieregelingen voor beroepsziekten eigenlijk in het leven worden geroepen. In paragraaf 4 ga ik in op een mogelijke grondslag voor compensatieregelingen. Deze grondslag is onderwerp van discussie in (voornamelijk bestuursrechtelijke) literatuur. Niet lang geleden heeft de Raad van State een bijzondere grondslag geopperd in het kader van de zorgmedewerkersregeling: het honoreren van een natuurlijke verbintenis in de zin van artikel 6:3 BW. Afgesloten wordt met een conclusie in paragraaf 5.

  12. VR 2026/099 Nul-emissiezone, verkeersbesluit, bedrijfs- en vrachtauto’s, milieubelang, evenredigheid

    Jurisprudentie
    Het college stelt een verkeersbesluit vast voor invoering van een nul-emissiezone voor bedrijfs- en vrachtauto’s binnen de stadsring. Ondernemers op het bedrijventerrein binnen deze zone voeren aan dat het milieueffect onvoldoende duidelijk is en dat hun bedrijventerrein, net als een ander bedrijventerrein, van de zone had moeten worden uitgezonderd. De Afdeling stelt voorop dat het college beoordelingsruimte heeft bij het bepalen van welke verkeersmaatregelen nodig zijn ter bescherming van onder meer milieubelangen, en beleidsruimte bij afweging van betrokken belangen. De Afdeling oordeelt

  13. VR 2026/10 Inzittende verzekering. Beroep op alcoholuitsluiting faalt. Sprake van gezinsverband.

    Jurisprudentie

    Op 23 mei 2015 overleed de bestuurder van een auto door een eenzijdig verkeerongeval. Het slachtoffer had bij Allianz een inzittendeverzekering afgesloten. X, de partner van de bestuurder, vorderde schadevergoeding bestaande uit begrafeniskosten en kosten van levensonderhoud. Allianz heeft de dekking primair geweigerd, omdat er geen sprake zou zijn van samenwoning in gezinsverband. Subsidiair is de dekking geweigerd vanwege de uitsluiting in geval van alcoholgebruik boven de wettelijke limiet. In eerste aanleg is de vordering van X toegewezen en is door de rechtbank geoordeeld dat zij

  14. VR 2026/100 Wijziging geregistreerde CO2-uitstoot. Interne werkwijze RDW om hoogste waarde uit range van Europese typegoedkeuring te kiezen – zonder ruimte voor tegenbewijs –in strijd met geharmoniseerde stelsel van de Europese typegoedkeuring.

    Jurisprudentie
    Appellante heeft een voertuig vanuit Spanje ingevoerd en voor registratie bij de RDW een Spaans kentekenbewijs overgelegd waarop geen CO2-uitstoot was vermeld. De RDW heeft daarop aan de hand van de Europese typegoedkeuringsdatabase de hoogste waarde uit de daarin opgenomen bandbreedte geregistreerd (144 gr/km). Op basis daarvan heeft de Belastingdienst een naheffingsaanslag opgelegd, omdat appellante een lagere uitstoot had opgegeven. Het verzoek van appellante om wijziging van de geregistreerde CO2-uitstoot naar 135 gr/km, onder verwijzing naar zeventig vergelijkbare voertuigen met dezelfde

  15. VR 2026/101 Wijziging geregistreerde CO2-uitstoot. Interne werkwijze RDW strijdig met EU-recht. Niet gelukt aannemelijk te maken dat geregistreerde CO2-uitstoot onjuist is.

    Jurisprudentie
    Appellante heeft een voertuig vanuit Polen ingevoerd naar Nederland. Op het Poolse kentekenbewijs stond wel de Europese typegoedkeuring, maar geen CO2-uitstoot vermeld. De RDW heeft daarop de typegoedkeuring ingevoerd in een Europese database en de hoogste waarde uit de daaruit volgende range gekozen, waardoor een CO2-uitstoot van 177 gr/km in het kentekenregister werd opgenomen. Nadat appellante een naheffingsaanslag van de Belastingdienst had ontvangen, verzocht zij de RDW op grond van artikel 43e WVW 1994 om wijziging van de geregistreerde uitstoot naar 158 gr/km. Ter onderbouwing verwees

  16. VR 2026/102 Geregistreerde CO2-uitstoot te hoog. Wijzigingsverzoek. Referentielijst met 188 gelijksoortige voertuigen. Onzorgvuldige voorbereiding RDW. Hoger beroep gegrond.

    Jurisprudentie
    Appellant heeft een voertuig vanuit Tsjechië ingevoerd naar Nederland. Op het Tsjechische kentekenbewijs stond een onvolledige Europese typegoedkeuring vermeld en was geen vermelding van de CO2-uitstoot opgenomen. De RDW heeft vervolgens zelf de CO2-uitstoot berekend volgens de Scandinavische rekenmethode, waardoor een CO2-uitstoot van 186 gr/km in het kentekenregister werd opgenomen. Omdat de geregistreerde CO2-uitstoot volgens appellant onjuist is, verzocht hij de RDW op grond van art. 43e WVW 1994 om wijziging van de geregistreerde uitstoot naar 141 gr/km. Ter onderbouwing heeft appellant

  17. VR 2026/103 CVO leidend voor CO2-uitstoot. RDW moet registratie aanpassen.

    Jurisprudentie
    De RDW heeft de CO2-uitstoot van de uit Zwitserland ingevoerde auto op 297 gr/km vastgesteld met behulp van de Scandinavische rekenmethode vanwege het ontbreken van een eerdere registratie in de Europese Unie. De wederpartij overlegde later alsnog een certificaat van overeenstemming (CVO) van de fabrikant, waarop een uitstoot van 243 gr/km stond vermeld en vroeg om aanpassing van de waarde in het kentekenregister. De RDW weigerde dit omdat het voertuig eerst opnieuw gecontroleerd zou moeten worden. De Raad van State oordeelt echter dat een CVO het officiële brondocument is voor de CO2-uitstoot

  18. VR 2026/104 Administratieve sanctie bromfiets, helm, misbruik van recht, beroep niet-ontvankelijk.

    Jurisprudentie
    Betrokkene werd op 29 oktober 2023 staande gehouden door een verbalisant terwijl hij reed op een bromfiets zonder goedgekeurde helm. Op basis hiervan werd een administratieve sanctie van € 100,- opgelegd. Tegen deze sanctie maakte hij bezwaar, dat door de officier van justitie ongegrond werd verklaard. Hiertegen stelde betrokkene beroep in bij de kantonrechter. De kantonrechter overweegt dat misbruik van recht kan leiden tot niet-ontvankelijkheid van een beroep, bijvoorbeeld wanneer het duidelijk kansloos is of wordt ingesteld met een ander doel dan waarvoor het bedoeld is. Uit het

  19. VR 2026/105 Ne bis in idem niet van toepassing in Mulderzaken. Overschrijding redelijke termijn.

    Jurisprudentie
    Aan betrokkene was een verkeersboete van € 289,- opgelegd wegens het niet zoveel mogelijk rechts houden op de weg. Betrokkene voerde aan dat sprake was van dubbele bestraffing in strijd met het ne bis in idem-beginsel, omdat voor dezelfde gedraging ook een andere sanctie was opgelegd. Daarnaast werd een beroep gedaan op overschrijding van de redelijke termijn en verzocht betrokkene om een proceskostenvergoeding. De kantonrechter oordeelde dat het ne bis in idem-beginsel niet van toepassing is binnen de Wahv. Ten tijde van de gedraging was slechts de Aanwijzing administratiefrechtelijke

  20. VR 2026/106 Duocontrole toegestaan. Rijden met mobiel apparaat in de hand. Sanctie door staandehoudende verbalisant geldig.

    Jurisprudentie
    Verbalisant 1 constateerde dat betrokkene tijdens het rijden een mobiel apparaat vasthield en gaf dit door aan verbalisant 2, die een boete oplegde. Volgens betrokkene is deze werkwijze in strijd met artikel 3 lid 2 Wahv, omdat verbalisant 2 de gedraging niet zelf heeft vastgesteld. Ook stelt hij dat hij niet een mobiel apparaat, maar een afstandsbediening vasthield. Het hof oordeelt dat een redelijke wetsuitleg meebrengt dat de sanctie ook door de ambtenaar die de staandehouding verricht mag worden opgelegd, mits de waarnemingen in het proces-verbaal worden opgenomen. Daaraan is voldaan

Zoektips

  • Check of de spelling van de zoekterm klopt
  • Weet u het publicatienummer van een uitspraak of artikel, toets dan bijvoorbeeld in “2021/68”. Het publicatienummer dient dus tussen aanhalingstekens te staan. (N.B.: artikelen hebben vanaf 2011 een publicatienummer; uitspraken hebben allemaal een publicatienummer.) Om een artikel of uitspraak te vinden met een publicatienummer onder de 10 of vlak onder de 100, is het soms nodig om er een nul voor te typen. Bijvoorbeeld “2022/08” of “2021/090”.
  • Gebruik meerdere zoektermen voor een zo relevant mogelijk resultaat:
    • Zoekt u een artikel/uitspraak waarin zowel ‘auto’ als ‘stoplicht’ voorkomt, toets dan in: auto AND stoplicht
    • Zoekt u op één van de woorden, dan toetst u de woorden gewoon los in (auto stoplicht). Het zoekresultaat bevat dan alle artikelen/uitspraken/columns waarin auto en/of stoplicht voorkomt.

Nog niet gevonden wat u zoekt? Neem contact met ons op. Wij helpen u graag!